Ο τελικός του πρωταθλήματος Νέων γυναικών έκρυβε πέραν των ολοφάνερων και μικρές ιστορίες που μπορούν να προκαλέσουν όμορφα συναισθήματα στους εξωτερικούς παρατηρητές, αν πέσει επάνω τους λίγο φως.

Ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης έφτασε έως την πηγή, δεν ήπιε νερό κόντρα στον ΑΝΟΓ πριν από επτά ημέρες ακριβώς, ωστόσο προσέθεσε ακόμη ένα μετάλλιο σε ηλικιακό πρωτάθλημα και συνεχίζει στην κορυφή της συγκομιδής όλων των εποχών στην ελληνική υδατοσφαίριση.

Το Aquafeed24 μίλησε με την προπονήτρια του ΝΟΒ, Αλεξία Καμμένου, σε μια συνέντευξη που ξεκίνησε κάπως περίεργα, υπό την έννοια ότι το πρώτο πράγμα που ερωτήθηκε η έμπειρη τεχνικός είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζει τις καταστάσεις: Δηλαδή, πώς μια προπονήτρια που έχει κατακτήσει δις το πρωτάθλημα Ευρώπης σε γυναικείο επίπεδο, λειτουργεί με το ίδιο πάθος και την ίδια αφοσίωση έχοντας μπροστά της αθλήτριες που καλά-καλά δεν έχουν ενηλικιωθεί.

Η Αλεξία Καμμένου μιλάει στο Aquafeed24 για το έργο της στη Βουλιαγμένη, την ιδιαίτερη σχέση της με τον προπονητή του ΑΝΟΓ, Τάσο Πιρπιρή, το επίπεδο της τελικής φάσης του πρωταθλήματος, αλλά και για την κλήρωση της Εθνικής ομάδας ενόψει Πανευρωπαϊκού.

Πώς γίνεται μια προπονήτρια που έχει παίξει σε τελικούς Ευρώπης και τους έχει κερδίσει να προπονεί, με το ίδιο πάθος και την ίδια αφοσίωση στη δουλειά της, σε ένα ηλικιακό πρωτάθλημα;

«Με αιφνιδιάζει η ερώτηση γιατί ακριβώς όπως είπες, με το ίδιο πάθος, με την ίδια αγάπη δουλεύω την κάθε ομάδα που τυγχάνει να έχω την τιμή να αναλαμβάνω. Δε σου κρύβω ότι πραγματικά στις πολύ μικρές ηλικίες, επειδή κάποιες αντιδράσεις είναι πιο αυθόρμητες αυτό που εισπράττεις πολλές φορές είναι τόσο ωραίο.

Το βλέπω μάλλον με λίγο μεγαλύτερη ευαισθησία όσο περνάνε τα χρόνια, αλλά αυτό έχει να κάνει με μένα μέσα μου και το πώς αντιμετωπίζω την όλη κατάσταση και όχι με την ομάδα που έχω μπροστά μου κάθε φορά.

Από όλους μαθαίνεις και από το μικρότερο παιδί και από το μεγαλύτερο, από όλους κάτι μαθαίνεις και σίγουρα θέλει διαφορετική μεταχείριση το κάθε παιδί και η κάθε αθλήτρια. Όμως τα τελευταία χρόνια επειδή είχα την τύχη να δουλέψω και με τα πιο μικρά παιδιά στη Γλυφάδα και στη Βουλιαγμένη, με ευχαριστεί πάρα πολύ αυτό το πράγμα γιατί είναι πολύ δημιουργικό.

Παλαιότερα με στενοχωρούσε το γεγονός ότι είχε ειπωθεί ότι εγώ μόνο διαχειρίζομαι παίκτριες και δεν βγάζω παίκτριες.

Αυτό νομίζω έχει ξεπεραστεί με τα χρόνια από τη Γλυφάδα και από τη Βουλιαγμένη φάνηκε ξανά αν μπορώ αν βγάλω παίκτριες από πιο μικρές ηλικίες. Αυτό μου δίνει μια ικανοποίηση για τη συνέχεια.

Και με τη Γλυφάδα παίξαμε μετά από πάρα πολλά χρόνια σε τελικούς, βρεθήκαμε να παίξουμε δυο φορές κάτι που είχε πάρα πολλά χρόνια να γίνει, αλλά και με τη Βουλιαγμένη συνέβη το ίδιο. Ναι μεν στην προηγούμενη θητεία μου δεν είχα Νέες γυναίκες, αλλά με το που γύρισα τις ανέλαβα και είναι παίκτριες που αυτή τη στιγμή απαρτίζουν το γυναικείο. Υπάρχει μια φυσική εξέλιξη των πραγμάτων».

Που κρίθηκε ο τελικός του πρωταθλήματος Νέων γυναικών;

«Για να πω την αλήθεια, είμαι ευχαριστημένη, να ξεκινήσω από αυτό! 

Είμαστε μείον οκτώ παίκτριες εκ των οποίων κάποιες πάρα πολύ μεγάλης αγωνιστικής αξίας που έχουν παίξει και εθνική γυναικών και μπορούν να αλλάξουν τις ισορροπίες ανά πάσα στιγμή σε αυτές τις κατηγορίες άρα ξεκινήσαμε και παίζαμε με τις 99αρες. Υπήρξαν αθλήτριες χωρίς εμπειρίες σε αυτά τα πρωταθλήματα, με λίγες κοντά στο ηλικιακό όριο και ορισμένες ακόμη μικρότερες, οι οποίες στάθηκαν πολύ καλά.

Νομίζω ότι η παρουσία μας, με εξαίρεση τον τελικό, ήταν η πιο σταθερή και η πιο καλή από όλες τις υπόλοιπες ομάδες. Όμως στον τελικό παίζοντας με την ίδια ομάδα σε λιγότερο από 24 ώρες είχαμε μια άλλη εικόνα ειδικά στην αρχή. Ο ΑΝΟΓ έπαιξε δυνατή άμυνα στην αρχή και εμείς μπλοκάραμε, δεν μας βγήκαν κάποια πράγματα εξ αρχής και σε αυτές τις κατηγορίες το να παίξεις δυο συνεχόμενα καλά παιχνίδια με μια αντίστοιχα ισχυρή ομάδα δεν είναι πάντοτε εύκολο».

Η Βουλιαγμένη κέρδισε άλλο ένα μετάλλιο σε ηλικιακό και είναι πρώτη στα μετάλλια στην ιστορία οπότε στο σύλλογο πρέπει να είναι ικανοποιημένοι από τη δουλειά που γίνεται. 

«Το θέμα είναι ότι η Βουλιαγμένη πάντα είναι στην κορυφή, όπως πολύ σωστά σημείωσες και ας μη ξεχνάμε ότι σε επίπεδο γυναικών η Βουλιαγμένη είναι η μόνη ομάδα που μόνο μια φορά στην ιστορία της έχει πέσει κάτω από την δεύτερη θέση.

Από τη γέννηση του ελληνικού πρωταθλήματος μέχρι και σήμερα μια μόνο φορά έχουμε βγει τρίτες. Είμαστε πάντα ή πρώτες ή δεύτερες. Αυτό λοιπόν δείχνει μια διάρκεια.

Σε αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω την Κική Λιόση και την Άντυ Μελιδώνη  που δουλεύουν συστηματικά και πλαισιώνουν την ομάδα κάτι που έγινε και αυτή τη φορά με παίκτριες οι οποίες έχουν πραγματικά στα χέρια τους το μέλλον της Βουλιαγμένης και το βλέπω με μεγάλη αισιοδοξία και θα ήθελα να αναφερθώ, παρότι δε το συνηθίζω στην Αναστασία τη Λούδη, η οποία έπαιξε με πέντε μέρες προπόνηση μετά από ένα πολύ σοβαρό τραυματισμό. Όταν λοιπόν βλέπω παιδιά με τέτοια θέληση για δουλειά, δε μπορείς παρά να είσαι αισιόδοξος για το μέλλον».

Η σχέση σας με τον Τάσο Πιρπιρή;

«Είναι πολύτιμη η σχέση μου με τον Τάσο και κρατάει εδώ και αρκετά χρόνια έχουμε υπάρξει συνεργάτες και με κάποιο τρόπο είμαστε ακόμα. Ανταλλάσσουμε καθημερινά απόψεις παρότι μπορεί να βρισκόμαστε αντίπαλοι μέσα στο νερό, είναι ένας άνθρωπος που θα μιλήσω αν έχω ένα προβληματισμό και εκείνος το ίδιο θέλω να πω ότι μπορεί να μην είμαστε συνεργάτες στον ίδιο πάγκο αλλά είμαστε φίλοι και άνθρωποι που εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλον καθημερινά σε καθημερινή βάση, οπότε και για μένα ήταν μια ξεχωριστή στιγμή γιατί πραγματικά χάρηκα τόσο πολύ που μαλάκωσε και η δική μου στεναχώρια.

Γιατί έχει κάνει έναν μεγάλο αγώνα και το γνωρίζω εκ των έσω. Εκτός λοιπόν από τη συνεργασία μας που ήταν άψογη συνεχίζεται αυτό το πράγμα η ανταλλαγή απόψεων στη συνεργασία και είναι από τους λίγους ανθρώπους στη ζωή μου που τουλάχιστον αναγνώρισε και με το παραπάνω τι μπορώ να κάνω για εκείνον και είμαι σίγουρη ότι θα το αναγνωρίζει όπως και εγώ το ίδιο.

Πάρα πολύς κόσμος ξεχνάει και όπως εγώ έχω δασκάλους και συνεργάτες που έχω μάθει πολλά από αυτούς, δε πρέπει να τους ξεχνάμε, μια μικρή αναφορά πάντα δίνει δύναμη σε εκείνους. Αυτό λοιπόν που έχω πάρει και νομίζω δεν έχω ξεχάσει πολλούς από τους ανθρώπους που στάθηκα δίπλα τους και που έμαθα απ’ αυτούς, έτσι και ο Τάσος με τη σειρά του και θα δώσει σε άλλους ανθρώπους αυτά που πήρε από εμένα που ήταν λίγα προφανώς, απλά το ότι το αναγνωρίζει νομίζω ότι είναι σημαντικό, ενώ και προσωπικά έχω πάρει πράγματα από εκείνον, πάντα παίρνεις πράγματα από τους συνεργάτες σου.

Είναι μια ωραία στιγμή για εμάς που τη ζούμε».

Το επίπεδο της τελικής φάσης ήταν ικανοποιητικό;

«Άκουσα κάποια σχόλια ότι το τουρνουά ήταν χαμηλού επιπέδου. Αυτό που έχω να πω εγώ είναι ότι μπορεί να μην είναι πολύ καλό από τη μια χρονιά στην άλλη. Δε πρέπει να στεκόμαστε στη μια χρονιά μόνο, πρέπει να το βλέπουμε συλλογικά. Και τουλάχιστον από τη δική μου οπτική, υπάρχουν καλές παίκτριες. Δηλαδή, από το 2000 και μετά είναι παιδιά τα οποία έχουν μέλλον και τώρα είναι το κρίσιμο σημείο. Είναι να πάρουν ευκαιρίες, είναι πάρα πολύ σημαντικό που βλέπουμε παιδιά να παίζουν στην Α1, πάρα πολύ σημαντικό, γιατί βλέπουμε ότι η εξέλιξη είναι μεγάλη και νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό αν αποφασισθεί να αναβαθμίσουν τα πρωταθλήματα, γιατί κακά τα ψέματα, το συζητάμε το ξανασυζητάμε αλλά χρειάζεται μεγαλύτερη αναβάθμιση στα ηλικιακά. Από όλες τις απόψεις».

Για το γεγονός ότι δεν είχε επόπτες;

«Πέρυσι και φέτος το επεσήμανα γιατί πραγματικά με στεναχωρεί καθώς δεν είναι μόνο το ότι πρέπει να δώσουμε κάποια χρήματα τα οποία φέτος ήταν πάρα πολλά, σχεδόν αφόρητα για κάποιους ανθρώπους που έχουν δυο παιδιά στην ίδια ομάδα.

Όταν μιλάω για αναβάθμιση εννοώ σε όλους τους τομείς άρα και σε αυτό το κομμάτι θέλει ειδική προσοχή. Στα ηλικιακά ο κόσμος που έρχεται είναι πολύ περισσότερος γι’αυτό πρέπει να αναβαθμιστεί και εκτός αυτού ουσιαστικά μέσα μας πρέπει όλες οι ομάδες να καταλάβουμε ότι από πολύ νωρίς οφείλουμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να πέσουν στα βαθιά και να παίξουν σε πολλά επίσημα παιχνίδια και σε ομάδες της Α1, για να μπορέσουν να συντηρηθούν οι ομάδες αυτές που έχουν προστεθεί στο χάρτη έχοντας πολύ χαμηλό μέσο όρο ηλικίας».

Είναι καλή η κλήρωση της Εθνικής γυναικών για το Ευρωπαϊκό;

«Είναι ένας όμιλος που μπορούμε να βγούμε μέχρι και πρώτοι εμείς που είμαστε σε πολύ καλή κατάσταση για να μπορέσουμε να έχουμε πιο εύκολο χιαστί στη συνέχεια.

Είναι τόσο κοντά κάποιες ομάδες που παίζει ρόλο σε τι κατάσταση θα είμαστε, σε τι ετοιμότητα θα βρισκόμαστε, νομίζω είναι μια πάρα πολύ καλή κλήρωση δε τη βρίσκω κακή, ειδικά το στυλ των ομάδων που βρίσκονται στον όμιλό μας.

Είναι μια βατή κλήρωση και νομίζω θα τα καταφέρουμε να είμαστε στην πρώτη ή δεύτερη θέση οπότε στη συνέχεια να έχουμε ένα πιο εύκολο παιχνίδι. Στo Europa cup τα αποτελέσματά δίνουν μια αισιοδοξία και μακάρι να συνεχιστεί μέχρι το πανευρωπαικό γιατί αυτό που χρειάζεται η εθνική ομάδα τώρα είναι τα αποτελέσματα τα οποία έχουν έρθει σιγά-σιγά και εύχομαι να συνεχιστούν και στην τελική φάση του Εuropa Cup για να είμαστε ψυχολογικά έτοιμοι».

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here