Γράφει ο Κωνσταντίνος Φιτσανάκης (Προπονητής Υδατοσφαίρισης ΟΦΗ)

Είτε μιλάμε για μία σχολή, είτε για ένα πρωτάθλημα, είτε για μια προσωπική νίκη, η στιγμή που τα καταφέρνεις είναι μαγική. Όλοι τη βλέπουμε, όλοι τη χειροκροτάμε. Κι όμως, υπάρχει κάτι που σπάνια συζητάμε: τι γίνεται την επόμενη μέρα;

Γιατί είναι τόσο σημαντικό να έχουμε στόχους;

Οι στόχοι στην εφηβεία δεν είναι απλά “θέλω να πετύχω εκεί”. Είναι σαν πυξίδα. Σε μια ηλικία που όλα γύρω σου αλλάζουν, που τα social media σε βομβαρδίζουν με εικόνες “τέλειας ζωής”, η ύπαρξη ενός στόχου είναι αυτό που σε κρατάει προσγειωμένο και συγκεντρωμένο.

Το πιο σημαντικό, όμως, είναι οι στόχοι να είναι αληθινοί. Να έχουν σχέση με εσένα και να μην είναι όνειρα θερινής νυκτός. Όταν ένα παιδί βάζει μικρούς, σταθερούς στόχους και τους πετυχαίνει, δεν κερδίζει απλά έναν αγώνα. Κερδίζει αυτοπεποίθηση. Νιώθει ικανό. Και αυτό, μέσα στο μυαλό ενός εφήβου, είναι τεράστιο.

Η παράξενη στιγμή του κενού

Έχω δει πολλές φορές αυτό το φαινόμενο. Παιδιά που τα δίνουν όλα για μήνες, φτάνουν στην κορυφή, και μετά από λίγες μέρες… κάτι τους λείπει. Είναι αυτό που λέμε “το σύνδρομο της άδειας πισίνας”.

Φανταστείτε το: για μήνες, το μυαλό και το σώμα σου δούλευαν στο φουλ. Πίεση, αδρεναλίνη, πρόγραμμα, στόχος. Και ξαφνικά, τέλος. Ο στόχος επετεύχθη. Η καθημερινότητα αδειάζει. Εδώ ακριβώς είναι το δύσκολο κομμάτι, αυτό που δεν διδάσκεται.

Το μετά θέλει διαχείριση. Και θέλει προσοχή.

Τρεις μικρές συμβουλές για όσους μόλις νίκησαν

Αν διάβασες ως εδώ και είσαι σε φάση που μόλις πέτυχες κάτι μεγάλο, κράτα αυτά τα τρία πράγματα:

1. Σταμάτα και απόλαυσέ το. Μην τρέξεις αμέσως στο επόμενο. Κάνε μια παύση. Κοίτα πίσω τη διαδρομή, θυμήσου την κούραση, τους κόπους. Αυτή η επιτυχία είναι δική σου. Γιόρτασέ τη με έναν τρόπο που σε εκφράζει.

2. Ανακάλυψε ξανά τον εαυτό σου. Για πολύ καιρό ήσουν “ο αθλητής που κυνηγούσε το χρυσό” ή “ο μαθητής για την Ιατρική”. Τώρα, ποιος είσαι; Ήρθε η ώρα να θυμηθείς τι άλλο αγαπάς. Πήγαινε μια βόλτα, μάθε κάτι καινούριο, απλά γίνε και πάλι ο εαυτός σου.

3. Βάλε τον επόμενο μικρό στόχο. Δεν χρειάζεται να είναι παγκόσμιος. Μπορεί να είναι ένα ταξίδι, μια ξένη γλώσσα, ένα μουσικό όργανο, ακόμα και ο εθελοντισμός. Η ζωή συνεχίζεται και οι νέες εμπειρίες είναι αυτές που σε κάνουν πλουσιότερο.

Γονείς, εδώ είναι η δική σας στιγμή

Και σε εσάς, γονείς, θέλω να πω δύο λόγια. Η χαρά σας είναι τεράστια, το ξέρω. Τρέχετε να το πείτε παντού, το παιδί σας είναι ήρωας. Και καλά κάνετε! Αλλά μην μείνετε μόνο εκεί.

Καθίστε μαζί του, όχι για να το φορτώσετε με άλλες υποχρεώσεις, αλλά για να το ακούσετε. Ρωτήστε το: “Πώς νιώθεις; Τι ήταν αυτό που σε γέμισε; Τώρα τι ονειρεύεσαι;”.

Μην κοιτάτε μόνο τα νούμερα και τις διακρίσεις. Δείτε το παιδί σας. Αναγνωρίστε δυνατά του σημεία: “Είχες τεράστια επιμονή”, “Οργάνωσες υπέροχα το πρόγραμμά σου”. Αυτά είναι που θα το βοηθήσουν και στην επόμενη φάση.

Και το πιο σημαντικό: αφήστε το να πετάξει μόνο του. Αυτή η επιτυχία είναι ένα δικό του βήμα προς την ενηλικίωση. Ακόμα κι αν η επόμενη επιλογή του δεν είναι αυτή που περιμένατε, στηρίξτε το. Η εμπιστοσύνη σας είναι το μεγαλύτερο δώρο.

Τελικά, τι είναι η επιτυχία;

Η επιτυχία δεν είναι το τέλος του δρόμου. Είναι μια στάση. Μια στιγμή που σε γεμίζει και σε προετοιμάζει για την επόμενη διαδρομή.

Για κάθε παιδί που μεγαλώνει, το να μάθει να διαχειρίζεται αυτή τη στιγμή, να τη χαίρεται και να προχωράει παρακάτω, είναι το μεγαλύτερο μάθημα ζωής.

Γιατί, στο τέλος της ημέρας, η διαχείριση της επιτυχίας είναι απλά ένας ακόμα τρόπος να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου. Και να ανακαλύψεις πόσα πολλά ακόμα μπορείς να κάνεις.

Νίκη: Και μετά, τι; Πώς οι έφηβοι μαθαίνουν να διαχειρίζονται την επιτυχία

πηγή: zerotoeighteen.gr