Η εκκίνηση στην κολύμβηση
Ένα από τα δυσκολότερα μαθήματα στην εκμάθηση κολύμβησης, τόσο στους ενήλικές όσο και στα μικρά παιδιά είναι η «βουτιά» από τον βατήρα. Η αίσθηση που έχεις όταν βρίσκεσαι στον αέρα δε σταματάει ποτέ να είναι ιδιαίτερη, όσα χρόνια και αν ασχολείται κάποιος με την κολύμβηση,ακόμα και σε επίπεδο πρωταθλητισμού σε καθημερινή βάση.
Είναι η στιγμή που ο αθλητής ξεκινάει την προσπάθειά του, το άγχος απομακρύνεται από το μυαλό και όλη η ένταση εκτονώνεται μόλις τα χέρια ακουμπήσουν την επιφάνεια του νερού.
Μια σωστή βουτιά είναι το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα σε μια κούρσα κολύμβησης, είτε πρόκειται για έναν εκρηκτικό αγώνα 50μ ελευθέρου είτε για μια μεγάλη απόσταση όπως αυτή των 400μ ή των 1500μ. Ο κάθε αθλητής μπορεί να επιλέξει το δικό του στυλ εκκίνησης, είτε τοποθετώντας και τα 2 πόδια μπροστά (grab start) είτε βάζοντας το δυνατό του πόδι μπροστά και το αδύναμο πίσω στην ίδια ευθεία όπως στον στίβο (track start), ανάλογα με την κατανομή δύναμης στο σώμα του, την ικανότητά του στον δελφινισμό και το αγώνισμα που πρόκειται να κολυμπήσει. Κατά κανόνα η εκκίνηση track start (ένα πόδι μπροστά και ένα πόδι πίσω) χρησιμοποιείται σε αγωνίσματα υψηλής ταχύτητας όπου οι κολυμβητές πρέπει να είναι πολύ εκρηκτικοί και αποφευγουν να πάνε βαθιά κατά την είσοδο στο νερό.
Σε κάθε αθλητή που ξεκινάει να μάθει ή να βελτιώσει την εκκίνησή του οι βασικές υποδείξεις παραμένουν οι ίδιες καθώς αντικατοπτρίζουν τα συχνότερα λάθη του κολυμβητή.Το πρώτο πράγμα που προσέχει ο αθλητής ανεβαίνοντας στον βατήρα είναι η θέση των ποδιών του, με τα δάχτυλα να «γατζώνουν» στην άκρη του βατήρα, δίνοντας έτσι την κατάλληλη σταθερότητα και μειώνοντας την πιθανότητα να γλυστρήσει όταν βάλει δύναμη για να σπρώξει. Το κεφάλι πρέπει να κοιτάει χαμηλά, κατά κανόνα στην ευθεία που βρίσκονται τα δάχτυλα, αφήνοντας τη λεκάνη να βρίσκεται στο κατάλληλο ύψος για να δώσει την ώθηση που απαιτείται όταν ακουστεί η κόρνα του αφέτη. Είναι ένα από τα συχνότερα λάθη που συναντούμε σε μια εκκίνηση είναι τα μάτια να κοιτούν το νερό μπροστά από τον κολυμβητή, λόγω του φόβου της πτώσης που έχουν συνήθως οι αρχάριοι, ή να κοιτούν πίσω από τα πόδια, κάτι που μπορεί να ζαλίσει και να απορποσανατολίσει τον αθλητή.
Η συχνότερη αιτία βέβαια που μπορεί να οδηγήσει σε μια κακή εκκίνηση και κατ’επέκταση σε έναν μέτριο αγώνα είναι το άγχος που έχει εκείνη τη στιγμή ο αθλητής. Πρέπει να έχουμε την καλύτερη δυνατή συγκέντρωση ανεβαίνοντας στο βατήρα της πισίνας και το μυαλό μας να βρίσκεται σε απόλυτη εγρήγορση για την ταχύτερη αντίδραση στο άκουσμα της κόρνας. Τέλος, η συνεχής επανάληψη της βουτιάς μέσα από την προπόνηση είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να βελτιωθούμε και να αποφύγουμε τα μικρά λάθη που είναι πιθανό να μας στοιχίσουν σε μια καθοριστική κούρσα.
Βασίλης Δεμέτης
