Η σεζόν 2025-2026 βρίσκει την Αριάδνη Καραμπέτσου να αγωνίζεται σε δύο διαφορετικά αγωνιστικά περιβάλλοντα, καθώς συνδυάζει την παρουσία της στο κολεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ με την επιστροφή της στο ελληνικό πρωτάθλημα με το σκουφάκι του Εθνικού. Στο πλαίσιο αυτό, το #AQF24 επικοινώνησε με την Ελληνίδα περιφερειακή, προκειμένου να μας μεταφέρει την εμπειρία της από το Πανεπιστήμιο του Michigan, αλλά και την δική της οπτική για τις διαφορές ανάμεσα στο κολλεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ και το ελληνικό πόλο.
Η νεαρή διεθνής, που διανύει την δεύτερη χρονιά της στο αμερικανικό πανεπιστήμιο, στάθηκε ιδιαίτερα στο υψηλό επίπεδο οργάνωσης και στήριξης που προσφέρεται στους αθλητές στις ΗΠΑ, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις αγωνιστικές απαιτήσεις του CWPA, το οποίο χαρακτήρισε ιδιαίτερα ανταγωνιστικό. Παράλληλα, μίλησε για την επιστροφή της στην Ελλάδα με τον Εθνικό, την προσαρμογή της στο ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά και τους στόχους της τόσο σε συλλογικό όσο και σε εθνικό επίπεδο για το μέλλον.
Τέλος, η Αριάδνη Καραμπέτσου αναφέρθηκε και στο μέλλον, θέτοντας ως βασικό της στόχο την ολοκλήρωση των σπουδών της στο Michigan, αλλά και την παρουσία της στην Εθνική Ομάδα ενόψει της επόμενης Ολυμπιακής προετοιμασίας, δείχνοντας ξεκάθαρα πως το βλέμμα της είναι στραμμένο στο υψηλότερο επίπεδο.
Η ΑΡΙΑΔΝΗ ΚΑΡΑΜΠΕΤΣΟΥ ΣΤΟ #AQF24
Μέρος 1: Michigan, CWPA και η καθημερινότητα του student-athlete
– Πώς είναι η εμπειρία σου στο Πανεπιστήμιο του Michigan και γενικά στο κολεγιακό πόλο; Τι σου έχει μείνει περισσότερο; «Είναι η δεύτερη χρονιά που είμαι στο Michigan και αυτό που μου έχει μείνει περισσότερο είναι η απίστευτη στήριξη που υπάρχει από όλους γύρω σου. Από τους καθηγητές μέχρι τους προπονητές, όλοι θέλουν να κάνουν την εμπειρία σου καλύτερη. Υπάρχει μεγάλη ευελιξία με τα μαθήματα και αν χρειαστείς βοήθεια, υπάρχουν tutors και άνθρωποι που σε στηρίζουν συνεχώς. Το σημαντικό είναι ότι το σύστημα είναι εκεί για να σε βοηθήσει και δεν σε περιορίζει.»
– Γενικά, υπάρχει μεγάλη στήριξη από το Πανεπιστήμιο; «Εννοείται. Η ζωή στην Αμερική είναι πάρα πολύ ακριβή, κάτι που φαίνεται γενικά από το κόστος ζωής. Για παράδειγμα, το Πανεπιστήμιο είναι ήδη ακριβό και για κάποιον εκτός πολιτείας είναι ακόμα πιο ακριβό. Παρόλα αυτά, σαν αθλήτρια έχεις πλήρη στήριξη. Ο εξοπλισμός που παίρνουμε κάθε χρόνο είναι τεράστιας αξίας, ενώ όλα καλύπτονται από το πρόγραμμα. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι υπάρχει συνεχής υποστήριξη σε όλα τα επίπεδα, από γιατρούς και φυσιοθεραπευτές μέχρι ανθρώπους που είναι διαθέσιμοι 24 ώρες το 24ωρο για οτιδήποτε χρειαστείς. Δεν χρειάζεται καν να ψάξεις τίποτα, όλα είναι οργανωμένα για εσένα.»
– Ποιες είναι οι βασικές διαφορές που βλέπεις σε σχέση με την Ελλάδα; «Είναι διαφορετικός κόσμος. Σε επίπεδο οργάνωσης και μόνο, η Ελλάδα δεν συγκρίνεται σε καμία περίπτωση με την Αμερική. Όλα είναι δομημένα γύρω από τον αθλητή. Εκεί που κάνεις προπόνηση, εκεί έχεις γυμναστήριο, εκεί έχεις και χώρο για φαγητό. Δεν υπάρχουν ιδιαίτερες μετακινήσεις, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα μπορεί μέσα στην εβδομάδα να χρειαστεί να πας σε ένα δημόσιο γυμναστήριο, όπου έχουν πρόσβαση και άλλοι άνθρωποι. Στην Αμερική, όμως, όλα είναι οργανωμένα αποκλειστικά για τους αθλητές. Ακόμα και από συζητήσεις που έχω κάνει με άλλες αθλήτριες στο εξωτερικό, όπως η Ελευθερία Πλευρίτου, βλέπεις ότι αυτό το μοντέλο – όπου όλα βρίσκονται στον ίδιο χώρο και λειτουργούν γύρω από τον αθλητή είναι κάτι που κάνει τεράστια διαφορά. Αυτό είναι και η ουσία, ο καθένας έχει τις δικές του συνθήκες και τον δικό του χώρο, κάτι που επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητα και την απόδοση.»
– Πώς είναι το επίπεδο του CWPA; «Εννοείται πως υπάρχουν διαφορές. Ένας ωραίος τρόπος να σκεφτείς το πρωτάθλημα της Αμερικής είναι σαν ένα “under 25”. Τα περισσότερα κορίτσια, ακόμα και στο τέταρτο έτος, είναι μέχρι 24-25 χρονών. Αυτό είναι και καλό και κακό. Από τη μία, βρίσκεσαι σε ένα ηλικιακό πλαίσιο όπου όλοι έχουν παρόμοιους στόχους και κίνητρα Από την άλλη, το επίπεδο είναι πολύ υψηλό. Όταν παίζεις με ομάδες όπως το USC, το UCLA ή το Stanford, αντιμετωπίζεις αθλήτριες της Εθνικής Ομάδας των ΗΠΑ. Το ίδιο ισχύει και όταν βρίσκεσαι σε τέτοιες ομάδες – προπονείσαι καθημερινά με αθλήτριες κορυφαίου επιπέδου. Αυτό αποτελεί τεράστιο κίνητρο για εξέλιξη. Η ποιότητα του αμερικανικού πόλο είναι πολύ υψηλή και σε καμία περίπτωση χαμηλή. Θεωρώ μάλιστα ότι υπάρχουν ομάδες στο κολεγιακό πρωτάθλημα που θα μπορούσαν να είναι ανταγωνιστικές ακόμα και σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, γιατί το παιχνίδι τους είναι πολύ διαφορετικό, πιο γρήγορο και πιο κινητικό από αυτό που έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα.»
– Διακρίθηκες στην All-Tournament Second Team. Τι σημαίνει για σένα αυτή η διάκριση και πόσο σε δικαιώνει για τη δουλειά που έχεις ρίξει όλη την χρονιά; «Είμαι χαρούμενη, αλλά δεν θεωρώ ότι είναι κάτι που με καλύπτει απόλυτα. Αυτή η διάκριση αφορά το conference και όχι όλο το NCAA. Σαν ομάδα δεν πετύχαμε τον στόχο μας, καθώς δεν προχωρήσαμε όσο θέλαμε. Παρόλα αυτά, αν σκεφτείς τις συνθήκες, όπως την αλλαγή προπονητή μέσα στη σεζόν, θεωρώ ότι κάναμε μια πολύ μεγάλη προσπάθεια.»
Μέρος 2: Η επιστροφή στην Ελλάδα για τον Εθνικό και η συνέχεια στα Play-offs του πρωταθλήματος
– Στην επιστροφή σου στην Ελλάδα και στην ομάδα του Εθνικού σκόραρες 7 γκόλ. Πώς ένιωσες που μπήκες ξανά τόσο δυναμικά, και πόσο εύκολη ήταν η προσαρμογή από Αμερική σε Ελλάδα ; «Έφτασα στην Ελλάδα τα ξημερώματα και σχεδόν κατευθείαν ταξίδεψα για αγώνα στην Πάτρα. Παρόλα αυτά, για μένα είναι πάντα χαρά μου να παίζω στο ελληνικό πρωτάθλημα και με τον Εθνικό, μια ομάδα με την οποία έχω ζήσει πολλά χρόνια και σε μικρότερες ηλικίες. Δεν μου στερεί κάτι, ίσα ίσα το απολαμβάνω. Η προσαρμογή ήταν πάρα πολύ εύκολη, δεν θεωρώ ότι έχει αλλάξει κάτι στο παιχνίδι μου. Είτε βρίσκομαι στην Αμερική είτε στην Ελλάδα, παίζω με τον ίδιο τρόπο. Ίσως με τον Εθνικό να μου φαίνεται και πιο εύκολο, γιατί με τις περισσότερες αθλήτριες γνωριζόμαστε χρόνια και υπάρχει χημεία. Παράλληλα, θεωρώ ότι το ελληνικό πόλο είναι πολύ υψηλού επιπέδου, ανεξαρτήτως αντιπάλου, οπότε μόνο θετικό είναι για μένα που έχω επιστρέψει και αγωνίζομαι ξανά εδώ.»
– Έρχονται τα play-offs απέναντι στον Άλιμο. Πού πιστεύεις ότι θα κριθεί η σειρά; «Θεωρώ ότι η σειρά θα κριθεί στην άμυνα. Αν ακολουθήσουμε το πλάνο μας και έχουμε συγκέντρωση, μπορούμε να πάρουμε την πρόκριση. Χρειάζεται να κάνουμε αυτά που έχουμε δουλέψει στην προπόνηση και να δείξουμε και δημιουργικότητα. Αν δεν τα κάνουμε όλα αυτά θα δυσκολευτούμε ιδιαίτερα αλλά πιστεύω στην ομάδα μου πως θα τα καταφέρουμε. Πιστεύω πως η λεπτομέρεια και ίσως μια παραπάνω κίνηση μέσα στο παιχνίδι θα κάνουν τη διαφορά.»
– Κοιτάζοντας την επόμενη σεζόν, ποιοι είναι οι προσωπικοί σου στόχοι και πώς φαντάζεσαι το επόμενο βήμα στην καριέρα σου; «Έχω έναν ακόμα χρόνο στην Αμερική, οπότε ο βασικός μου στόχος είναι να ολοκληρώσω τις σπουδές μου. Από εκεί και πέρα, θέλω να είμαι στη διάθεση της Εθνικής Ομάδας από το 2027, ώστε να μπορέσω να συμμετάσχω σε μία Ολυμπιακή προετοιμασία. Αυτός είναι και ο μεγάλος μου στόχος. Το τι θα γίνει σε επίπεδο συλλόγου την επόμενη χρονιά δεν με απασχολεί αυτή τη στιγμή, γιατί δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα η σεζόν.
