Πόλο Ευάγγελος Δουδέσης προπονητής Εθνικής Ολλανδίας: “Χτίζοντας, μαθαίνοντας να νικάς και βήμα-βήμα προς την κορυφή”
Ο Ευάγγελος Δουδέσης, που ξεκίνησε την ενασχόληση του με την υδατοσφαίριση στην ομάδα του Ναυτικού ομίλου Βουλιαγμένης, αποτελεί μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και σταθερές προπονητικές παρουσίες στο Ευρωπαϊκό πόλο γυναικών, έχοντας συνδέσει το όνομά του με την αγωνιστική αναγέννηση και τη σύγχρονη ταυτότητα της Εθνικής Ολλανδίας και τιμάει την Ελλάδα και την οικογένεια του πόλο με τις επιτυχίες του και την πολύχρονη παραμονή του στον πάγκο της νικήτριας των τελευταίων Ολυμπιακών αγώνων στο Παρίσι.
Για τον Ευάγγελο Δουδέση, ο πρωταθλητισμός δεν είναι υπόθεση μεγάλων λόγων ή γρήγορων συμπερασμάτων. Η τελευταία χρονιά με την Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών της Ολλανδίας ήταν, πάνω απ’ όλα, μια χρονιά επένδυσης: στους ανθρώπους, στην κουλτούρα και σε έναν τρόπο δουλειάς που στοχεύει στη μακροπρόθεσμη επιτυχία.
«Δουλεύουμε σε κύκλους τεσσάρων ετών με ορίζοντα τους Ολυμπιακούς Αγώνες», εξηγεί. «Τα δύο πρώτα χρόνια είναι για να επενδύσεις. Τα δύο τελευταία θέλεις να κυριαρχήσεις. Όμως δεν μπορείς να κυριαρχήσεις αν δεν έχεις πρώτα χτίσει σωστά τη βάση».
Επένδυση πριν από την απόδοση
Το γεγονός ότι η περσινή σεζόν είχε χαρακτήρα “επένδυσης” σήμαινε πως η έμφαση δεν δόθηκε αποκλειστικά στην τακτική ή στα άμεσα αποτελέσματα. Αντίθετα, το βάρος έπεσε στις αξίες.
«Επενδύσαμε συνειδητά σε κανόνες, συμπεριφορά και νοοτροπία», σημειώνει. «Ποιοι θέλουμε να είμαστε ως ομάδα; Τι εκπέμπουμε; Ποια στάνταρ πρέπει να τηρούμε;»
Η προσέγγιση αυτή κρίθηκε απαραίτητη, ιδιαίτερα λόγω της σύνθεσης του ρόστερ. Οι έμπειρες αθλήτριες, με μία ή δύο Ολυμπιακές συμμετοχές, χρειάστηκαν έναν χρόνο αποφόρτισης μετά τους κύκλους Τόκιο και Παρίσι. Οι νεότερες, από την άλλη, έπρεπε να μάθουν τι σημαίνει να ανήκεις σε αυτό το επίπεδο.
«Δεν αφορά μόνο το πόλο. Αφορά τη συμπεριφορά, τη δουλειά, το να νιώθεις ευγνωμοσύνη που βρίσκεσαι εδώ. Η συμμετοχή στην εθνική ομάδα είναι τιμή, όχι δεδομένο».
Μαθαίνοντας (ξανά) να νικάς
Κεντρικό στοιχείο στη φιλοσοφία του είναι η έννοια του “μαθαίνω να νικάω”. Όχι ως σύνθημα, αλλά ως διαδικασία.
«Το πρώτο βήμα δεν είναι η κυριαρχία ή ένας τίτλος», τονίζει. «Είναι η ταπεινότητα, η απόλυτη προσπάθεια και η ειλικρινής θέληση για νίκη. Μόνο έτσι μπορείς να χτίσεις διαρκή επιτυχία».
Η αυτοπεποίθηση, σύμφωνα με τον ίδιο, πρέπει να καλλιεργείται σταδιακά. «Ένα πραγματικά επιτυχημένο σύνολο δεν τρέχει. Προχωρά βήμα-βήμα». Αυτό σημαίνει και ειλικρινή απολογισμό. Μετά από ένα απογοητευτικό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, έγιναν ουσιαστικές αξιολογήσεις σε όλα τα επίπεδα.
«Ξεκινώ πάντα από τον εαυτό μου. Τι θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά; Τι δεν λειτούργησε; Είναι δύσκολο, αλλά απολύτως απαραίτητο».
Περηφάνια με μέτρο
Παρά την αυστηρή αυτοκριτική, υπάρχει χώρος και για περηφάνια. Το χάλκινο μετάλλιο στο World Cup ξεχωρίζει.
«Ήταν μόλις το δεύτερο μετάλλιο Παγκοσμίου Κυπέλλου για την Ολλανδία σε 25 χρόνια και το δεύτερο συνεχόμενο. Δεν πρέπει να το υποτιμούμε».
Κατά τον Δουδέση, τέτοιες επιτυχίες δείχνουν πρόοδο, ακόμη κι αν εσωτερικά η ομάδα νιώθει πως μπορεί περισσότερα. «Θέλουμε πάντα το επόμενο βήμα. Είναι θετικό. Αλλά οφείλουμε να αναγνωρίζουμε και όσα έχουμε ήδη πετύχει».
Κοιτάζοντας μπροστά, χωρίς θόρυβο
Ενόψει της νέας χρονιάς και του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, η φιλοσοφία παραμένει σταθερή: καμία μεγαλόστομη δήλωση, καμία υπόσχεση.
«Ένας τελικός δεν κερδίζεται στα λόγια. Το χρυσό μετάλλιο υπάρχει μόνο την τελευταία ημέρα».
Η προσοχή στρέφεται στη διαδικασία: καθημερινή αξιολόγηση, πλήρης προσπάθεια, συνεχής βελτίωση. «Πάμε παιχνίδι με παιχνίδι, φάση με φάση. Να είμαστε έτοιμοι όταν έρθει η στιγμή».
Το πρώτο βήμα δεν αλλάζει ποτέ: ταπεινότητα, σκληρή δουλειά και διαρκής μάθηση στη νίκη. «Αν αυτά τα κάνουμε σωστά», καταλήγει, «η επόμενη κορυφή θα έρθει φυσικά».
