Εκτός από το επερχόμενο πρωτάθλημα της WPL 2 Ανδρών τέθηκε ο Παναιτωλικός, όπως έκανε γνωστό η ίδια η ομάδα του Αγρινίου μέσω ανάρτησης της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που διατηρεί. Η συγκεκριμένη είδηση, έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία σε πολύ κόσμο του Υγρού Στίβου, καθώς ο Παναιτωλικός είχε προβεί σε σημαντικές μεταγραφές, έχοντας ως στόχο την άνοδο στην Α1 ανδρών στο εγγύς μέλλον.
Στο πλαίσιο αυτό, το AQF24 επικοινώνησε με τον τεχνικό της ομάδας, τον Κώστα Κοκκινάκη, προκειμένου να διαλευκάνει το τοπίο σχετικά με όσα έχουν συμβεί το τελευταίο διάστημα. Ο άλλοτε σπουδαίος άσσος του παρελθόντος, με συμμετοχές στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου (2008) και Λονδίνου (2012), «έσπασε» την σιωπή του μιλώντας αποκλειστικά στον Κώστα Παππά, στον οποίο μίλησε για τις δεσμεύσεις που πήρε ο ίδιος και οι παίκτες του και δεν τηρήθηκαν ποτέ.
Μεταξύ άλλων, ο Κώστας Κοκκινάκης μίλησε για την πολύ καθυστερημένη έκδοση των δελτίων, ενώ αποκάλυψε πως παίκτης της ομάδας έδωσε το ποσό των 1200 ευρώ που απαιτούνταν για την διαδικασία, καθώς η διοίκηση δεν μπορούσε να ανταποκριθεί.
Παράλληλα, τόνισε πως στο αμιγώς αγωνιστικό κομμάτι, ο στόχος του Παναιτωλικού ήταν να πρωταγωνιστήσει στην A2 Ανδρών, όμως αυτό θα ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθεί χωρίς να υπάρχει η κατάλληλη υπευθυνότητα από την διοίκηση.
– Επίσημα πλέον το ανδρικό τμήμα δεν θα συμμετάσχει στο πρωτάθλημα της WPL 2. Μπορείτε να μας βάλετε στο κλίμα όσων έχουν συμβεί;
Διότι πολύς κόσμος πιθανόν να μην γνωρίζει το «παρασκήνιο».
«Δεν ζητήσαμε τίποτα περισσότερο από το να τηρηθούν όσα μας υποσχέθηκαν. Εμείς βάλαμε τον χρόνο, την προσπάθεια και την αξιοπιστία μας και τελικά βρεθήκαμε εκτεθειμένοι».
Τον περασμένο Ιούνιο, μετά την άνοδο της ομάδας στην Α2 κατηγορία, στην οποία συμμετείχα ως αθλητής, δέχθηκα πρόταση από τον εκπρόσωπο του Παναιτωλικού, κ. Χρήστο Μπετχαβά, να αναλάβω την ομάδα ως προπονητής, με στόχο τη δημιουργία ενός ισχυρού συνόλου που θα διεκδικούσε την άνοδο στην Α1.
Στο πλαίσιο αυτής της πρότασης, μου παρουσιάστηκε ένα συγκεκριμένο οικονομικό πλάνο, βασισμένο σε χρηματοδότηση από διάφορους χορηγούς, καθώς και το αντίστοιχο μπάτζετ που θα ήταν διαθέσιμο για τη λειτουργία της ομάδας. Με βάση αυτές τις διαβεβαιώσεις, ξεκινήσαμε τον σχεδιασμό.
Καταφέραμε να συμφωνήσουμε με αρκετούς έμπειρους και αξιόλογους αθλητές, οι οποίοι επέλεξαν να ενταχθούν στον Παναιτωλικό, παρότι είχαν προτάσεις και από άλλες ομάδες. Δημιουργήσαμε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό σύνολο, ξεκινήσαμε την προετοιμασία και δώσαμε φιλικούς αγώνες, δουλεύοντας με συνέπεια και φιλοδοξία για τους στόχους που είχαν τεθεί.
Θέλω να τονίσω ότι από την πρώτη στιγμή έθετα επανειλημμένα το ζήτημα της οικονομικής διασφάλισης. Ρωτούσα συνεχώς αν υπήρχε πράγματι η απαιτούμενη χρηματοδότηση και αν οι χορηγίες είχαν εξασφαλιστεί. Η απάντηση που λάμβανα κάθε φορά ήταν καθησυχαστική: «Είμαστε εντάξει, προχωράμε».

Όταν ξεκίνησε η προετοιμασία, ζητήσαμε να προχωρήσουμε στην υπογραφή των συμφωνητικών μας. Η πρώτη ενημέρωση ήταν ότι θα μας καλούσαν στο ποδοσφαιρικό παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ στο Αγρίνιο, όπου θα γινόταν η παρουσίαση της ομάδας και θα υπογράφαμε τις συμφωνίες μας. Αυτό δεν πραγματοποιήθηκε. Μας δόθηκε στη συνέχεια η ίδια προσδοκία για τον αγώνα με τον Ολυμπιακό, όμως ούτε τότε προχώρησε η διαδικασία. Η αιτιολογία που μας μεταφέρθηκε από τον κ. Μπετχαβά ήταν ότι υπήρχε ζήτημα με τις μετακινήσεις των οπαδών.
Στο μεταξύ, άρχισαν να συσσωρεύονται οφειλές προς τα κολυμβητήρια στα οποία προπονούνταν η ομάδα. Η διαβεβαίωση ήταν διαρκώς ότι τα χρήματα θα τακτοποιούνταν άμεσα. Ωστόσο, αυτό δεν συνέβη. Μάλιστα, την 1η Νοεμβρίου, ένα από τα κολυμβητήρια μάς ζήτησε να αποχωρήσουμε λόγω των εκκρεμών οφειλών.
«Αθλητής μας πλήρωσε από την τσέπη του για τα εκπρόθεσμα δικαιολογητικά που απαιτούνταν»
Το σοβαρότερο πρόβλημα, όμως, προέκυψε με τις μεταγραφές. Παρά τις επανειλημμένες ερωτήσεις απο τις αρχες Σεπτεμβρίου τόσο από εμένα όσο και από τον Ηλία Κατόπη σχετικά με το αν είχαν ολοκληρωθεί οι απαραίτητες διαδικασίες έκδοσης των δελτίων, ενημερωθήκαμε στις 27 Οκτωβρίου ότι οι μεταγραφές δεν είχαν δηλωθεί εγκαίρως στην ηλεκτρονική πλατφόρμα της Ομοσπονδίας έως τις 30 Σεπτεμβρίου.
Το γεγονός αυτό δημιούργησε ένα τεράστιο πρόβλημα για ολόκληρη την ομάδα, καθώς οι αθλητές κινδύνευαν να μην έχουν δικαίωμα συμμετοχής.
Το ακόμη πιο εξοργιστικό είναι ότι το ζήτημα έγινε αντιληπτό μόλις τρεις ημέρες πριν από τη λήξη της προθεσμίας έκδοσης δελτίων, στις 31 Οκτωβρίου. Τελικά, τα απαραίτητα δικαιολογητικά και το παράβολο υποβλήθηκαν εκπρόθεσμα, ενώ τα 1.200 ευρώ που απαιτούνταν για τη διαδικασία καταβλήθηκαν εκείνο το βράδυ από αθλητή της ομάδας, καθώς δεν υπήρχε διαθέσιμο το συγκεκριμένο ποσό από την πλευρά της διοίκησης.
Μας διαβεβαίωσαν ότι τα χρήματα θα επιστρέφονταν στον αθλητή μόλις υπήρχε η οικονομική δυνατότητα.
Στις αρχές Οκτωβρίου εμφανίστηκαν και οι υπόλοιποι εκπρόσωποι του Παναιτωλικού, ενημερώνοντάς μας ότι δεν υπήρχαν τελικά τα χρήματα που είχε αρχικά διαβεβαιώσει ότι θα εξασφάλιζε ο κ. Μπετχαβάς, ο οποίος είχε αναλάβει από την πλευρά τους να οργανώσει και να τρέξει το συγκεκριμένο εγχείρημα. Ως αποτέλεσμα, μας ανακοινώθηκε ότι δεν μπορούσαν να δεσμευτούν με την υπογραφή των συμφωνητικών μας.
Η ενημέρωση αυτή ήρθε όταν πλέον είχε ολοκληρωθεί η μεταγραφική περίοδος και οι αθλητές είχαν χάσει τη δυνατότητα να αναζητήσουν άλλη ομάδα. Άνθρωποι που είχαν εμπιστευτεί το συγκεκριμένο πλάνο, είχαν απορρίψει άλλες προτάσεις και είχαν αφιερώσει χρόνο και προσπάθεια στην προετοιμασία, βρέθηκαν ξαφνικά εκτεθειμένοι.
«Εγώ μαζί με 2-3 αθλητές ακόμη ψάχναμε μόνοι μας για χορηγούς»
Παρά τις δυσκολίες, δεν εγκαταλείψαμε αμέσως την προσπάθεια. Εγώ προσωπικά, μαζί με δύο ή τρεις ακόμη αθλητές, μπήκαμε στη διαδικασία να αναζητήσουμε χορηγούς, προσπαθώντας να βρούμε λύση και να κρατήσουμε την ομάδα ζωντανή. Θέλαμε να εξαντλήσουμε κάθε πιθανότητα ώστε να μη χαθεί μια προσπάθεια που είχε ξεκινήσει με τόσο μεγάλες προσδοκίες.
Δυστυχώς, το σύνολο των γεγονότων, οι συνεχείς ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, η απουσία οικονομικής συνέπειας, τα προβλήματα με τις εγκαταστάσεις και κυρίως η έλλειψη ουσιαστικής διάθεσης να στηριχθεί η ομάδα, μας οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν πλέον οι προϋποθέσεις για να συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια.
Θεωρώ υποχρέωσή μου να δημοσιοποιήσω όσα συνέβησαν, όχι μόνο απέναντι στους αθλητές που με εμπιστεύτηκαν, αλλά και απέναντι στον κόσμο του Παναιτωλικού, ο οποίος δικαιούται να γνωρίζει τι πραγματικά συνέβη.
Δεν είναι δυνατόν να ζητάς από αθλητές να αφήσουν πίσω τους άλλες προτάσεις, να δεσμευτούν σε ένα φιλόδοξο αγωνιστικό πλάνο, να κάνουν προετοιμασία και να δουλέψουν για έναν μεγάλο στόχο, όταν από την άλλη πλευρά δεν υπάρχουν οι στοιχειώδεις εγγυήσεις ότι όσα έχουν συμφωνηθεί θα τηρηθούν.
Το ζητούμενο δεν ήταν απλώς να δημιουργηθεί μια ομάδα και να δηλωθεί η συμμετοχή της στο πρωτάθλημα. Το ζητούμενο ήταν να δημιουργηθεί ένα οργανωμένο και ανταγωνιστικό σύνολο, με προοπτική και πραγματική στήριξη, που θα μπορούσε να διεκδικήσει την άνοδο στην Α1.
Εμείς από την πλευρά μας κάναμε ό,τι μπορούσαμε. Εργαστήκαμε, πείσαμε αθλητές, δημιουργήσαμε μια ομάδα με φιλοδοξίες και προσπαθήσαμε μέχρι την τελευταία στιγμή να βρούμε λύσεις.
Δεν μπορείς να ζητάς από ανθρώπους να επενδύσουν την εμπιστοσύνη, τον χρόνο και την επαγγελματική τους αξιοπιστία σε ένα εγχείρημα και στη συνέχεια να τους αφήνεις χωρίς συμφωνητικά, χωρίς οικονομική κάλυψη και χωρίς ξεκάθαρες απαντήσεις.
Δεν τα λέω αυτά για να δημιουργήσω εντυπώσεις ή να αδικήσω κανέναν. Τις γράφω γιατί θεωρώ ότι η σιωπή θα ήταν άδικη απέναντι στους ανθρώπους που πίστεψαν σε αυτή την προσπάθεια και κυρίως απέναντι στους αθλητές που βρέθηκαν εκτεθειμένοι.
Ο κόσμος του Παναιτωλικού αξίζει ένα τμήμα με οργάνωση, συνέπεια και πραγματικές φιλοδοξίες. Οι αθλητές αξίζουν σεβασμό. Και οι υποσχέσεις, όταν δίνονται, πρέπει να τηρούνται.
Εμείς θέλαμε να ανεβάσουμε τον Παναιτωλικό στην Α1. Τελικά, το μόνο που καταφέραμε ήταν να διαπιστώσουμε πόσο εύκολα μπορεί να γκρεμιστεί μια προσπάθεια όταν λείπουν τα αυτονόητα: η υπευθυνότητα, η συνέπεια και ο σεβασμός απέναντι στους ανθρώπους που την υπηρετούν.»

