Πόλο Θόδωρος Βλάχος: «Επόμενος στόχος το χρυσό μετάλλιο σε μια μεγάλη διοργάνωση»

Η εξομολόγηση του Θοδωρή Βλάχου: «Επόμενος στόχος το χρυσό μετάλλιο σε μια μεγάλη διοργάνωση»

Από το απόλυτο σκοτάδι στο φως του βάθρου. Μέσα σε λιγότερο από 48 ώρες, η Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης των Ανδρών βίωσε όλο το φάσμα των συναισθημάτων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Βελιγραδίου.

Την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου, η ήττα από την Ουγγαρία στον ημιτελικό άφησε την Ελλάδα εκτός τελικού. Την Κυριακή 25 Ιανουαρίου, όμως, η νίκη επί της Ιταλίας στον μικρό τελικό έγραψε ιστορία, καθώς η Εθνική μας ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο ευρωπαϊκού πρωταθλήματος.

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός, Θοδωρής Βλάχος, μίλησε στην ιστοσελίδα της ΚΟΕ για όσα βίωσε η ομάδα και ο ίδιος αυτές τις έντονες ημέρες.

Από το ναδίρ στο ζενίθ

«Οι ώρες δεν περνούσαν. Το βράδυ της Παρασκευής ένιωθα σαν να έλειπα από το σπίτι μου δύο μήνες. Παίξαμε πολύ άσχημα, μείναμε εκτός τελικού… Πίστευα πραγματικά ότι μπορούσαμε να φτάσουμε εκεί. Η Ουγγαρία δεν είναι ποτέ εύκολος αντίπαλος, αλλά το πρόβλημα ήμασταν εμείς, δεν παίξαμε καλά», παραδέχθηκε με ειλικρίνεια.

Η αλλαγή σελίδας

Λίγες ώρες αργότερα, όλα έπρεπε να αλλάξουν.
«Το κίνητρο του μεταλλίου ήταν μεγάλο. Από το Σάββατο η ομάδα γύρισε σελίδα. Μιλήσαμε πολλές φορές με τα παιδιά, είδαμε βίντεο, τους είπα ότι δεν έχουμε κατακτήσει ποτέ μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό, ότι το αξίζουν και ότι πρέπει να κλείσουν το τουρνουά με μια εμφάνιση αντάξια της ομάδας που είναι. Ήξερα πόσο δύσκολο ήταν να φύγει από το μυαλό η ήττα από την Ουγγαρία, αλλά τελικά έφυγε».

Η δικαίωση στον μικρό τελικό

Η εικόνα στον αγώνα με την Ιταλία ήταν εντελώς διαφορετική.
«Μετά από 1,5 χρόνο από το μετάλλιο στο Παγκόσμιο, δεν είναι εύκολο να πάρεις ξανά μετάλλιο, αυτή τη φορά στο Ευρωπαϊκό. Την Παρασκευή η άμυνά μας δεν ήταν καλή, αλλά στον μικρό τελικό ξεκινήσαμε δυνατά, με μπλοκ, με τον Ζερδεβά να μας δίνει αυτοπεποίθηση. Και όταν ο ένας παρασύρει τον άλλο, όλα κυλούν ρολόι. Πίστευα ότι ο Μάνος θα κάνει καλό παιχνίδι – με τους Ιταλούς συνήθως παίζει εξαιρετικά».

Η αφιέρωση

Το χάλκινο μετάλλιο είχε και προσωπικό αποδέκτη.
«Το αφιερώνω, όπως πάντα, στη μονάκριβη κόρη μου, την Ολυμπία, που μαζί με τη σύζυγό μου ήταν δίπλα μου και σε αυτή τη διοργάνωση. Και φυσικά στους παίκτες μου. Είναι συνεπείς, έχουν στόχους και ξέρουν να αντιδρούν όταν πρέπει. Δεν είναι εύκολο να σηκωθείς έτσι, μετά από μια τέτοια ήττα».

Ο επόμενος στόχος

Η ιστορική διάκριση δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή.
«Υπάρχουν μετάλλια που δεν έχουμε κατακτήσει ακόμα. Πλέον ο στόχος είναι το χρυσό μετάλλιο σε μια μεγάλη διοργάνωση. Σε 1,5 χρόνο έχουμε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και εκεί θα προσπαθήσουμε. Μακάρι να είμαστε πάντα στους τέσσερις και να διεκδικούμε. Το να ανεβαίνεις στο βάθρο είναι ευγνωμοσύνη – και αυτό το συναίσθημα το νιώθω βαθιά».