Από την πισίνα και το πρόσθιο στο έλκηθρο: ο Carsten Vissering και το απίθανο Ολυμπιακό του άλμα
Ο Carsten Vissering, πρώην κορυφαίος Αμερικανός κολυμβητής στο πρόσθιο, βρίσκεται πλέον ένα βήμα από τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες ως αθλητής του μπόμπσλεϊ. Μια μετάβαση που φαντάζει απίθανη, αλλά στηρίχθηκε σε καθαρά αγωνιστικά χαρακτηριστικά: δύναμη, ταχύτητα, εκρηκτικότητα και απόλυτη συγκέντρωση.
Ο Vissering ξεχώρισε στο NCAA με το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας (USC), φτάνοντας μέχρι τη 2η θέση στα 100 γιάρδες πρόσθιο το 2019. Ωστόσο, στο τέλος της κολυμβητικής του πορείας είχε στραφεί ολοκληρωτικά στη δύναμη και την άρση βαρών. Όταν ανακάλυψε τον τρόπο προπόνησης των αθλητών του μπόμπσλεϊ, είδε σε αυτόν το ιδανικό αγωνιστικό περιβάλλον.
Παρά τις αρχικές επιφυλάξεις και τις μικρές πιθανότητες επιτυχίας —χωρίς εμπειρία στίβου και με εξοπλισμό που δεν ταίριαζε καν στο νούμερο των ποδιών του— κατάφερε να περάσει τα εργομετρικά τεστ και να κερδίσει θέση στο εθνικό πρόγραμμα των ΗΠΑ. Το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Κύπελλο ήρθε τον Δεκέμβριο του 2022, ενώ έκτοτε καθιερώθηκε στο τετραπλό έλκηθρο, με σταθερές παρουσίες στις κορυφαίες διοργανώσεις.
Σήμερα, στα 28 του, βαρύτερος κατά περίπου 17 κιλά σε σχέση με την κολύμβηση, αποτελεί βασικό «pusher» στο USA 2 sled. Η πρόοδος είναι συνεχής και, εφόσον δεν υπάρξει τραυματισμός, όλα δείχνουν ότι θα βρίσκεται στην ολυμπιακή ομάδα των ΗΠΑ για το Μιλάνο–Κορτίνα 2026.
Ο ίδιος αναγνωρίζει ότι η κολύμβηση τού προσέφερε δύο κρίσιμα εφόδια: την απόλυτη πνευματική εστίαση σε συνθήκες πίεσης και τη διαχείριση ανταγωνιστικών σχέσεων μέσα στην ίδια ομάδα. Αντίστοιχα, το μπόμπσλεϊ τού χάρισε σκληράδα και αντοχή σε ακραίες συνθήκες — στοιχεία που, όπως παραδέχεται, του έλειπαν στην πισίνα.
Παρά τα σοβαρά ατυχήματα που έχει βιώσει (με πιο πρόσφατο ένα επικίνδυνο crash στο Σεν Μόριτς), ο Vissering συνεχίζει ακάθεκτος, βλέποντας το μπόμπσλεϊ ως την πλήρη αγωνιστική του έκφραση. Και ενώ η κολύμβηση των 50μ. θα επιστρέψει στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 2028, ο ίδιος έχει ήδη χαράξει τον δρόμο του: από το νερό στον πάγο, με μοναδικό στόχο το ολυμπιακό βάθρο.
